Korkuyorlar - Nazım Hikmet RAN



Bize türkülerimizi söyletmiyorlar Robson*
İnci dişli, zenci kardeşim,
Kartal kanatlı kanaryam.
Türkülerimizi söyletmiyorlar bize,
Korkuyorlar Robson
Şafaktan korkuyorlar,
Görmekten,
Duymaktan,
Dokunmaktan korkuyorlar
Yağmurda çırılçıplak yıkanır gibi ağlamaktan
Sımsıkı bir ayvayı dişler gibi gülmekten korkuyorlar
Sevmekten korkuyorlar, bizim Ferhat gibi sevmekten
Sizin de bir Ferhatınız vardır elbet
Robson, adı ne
Tohumdan ve topraktan korkuyorlar
Akan sudan ve hatırlamaktan korkuyorlar
Ne iskonto, ne komisyon, ne veda isteyen bir dost eli
Sıcak bir kuş gibi, gelip konmamış ki avuçlarının içine
Ümitten korkuyorlar Robson, ümitten korkuyorlar ümitten
Korkuyorlar kartal kanatlı kanaryam
Türkülerimizden korkuyorlar.

Nazım Hikmet RAN

Not: Resim şuradan...

*Orjinali Robeson. Paul LeRoy Bustill Robeson Nazım Hikmet'in serbest bırakılması için dünya çapında kampanya başlatmış. Nazım'ın dört şiirini bestelemiş, ABD'li oyuncu, atlet, bas - bariton ses sanatçısı, yazar, sivil haklar savunucusu. (Kaynak wiki) Read More!

Ağlayan Şiir


Verdiniz

Kalplerinizi serserilere

Geri alamıyorsunuz

Biliyorum

Hiç ağlamayın.











Not
: Resim şuradan... Read More!

ÇILDIRIN....ÇILDIRIN....ÇILDIRIN....




Quaresma geldi
gelecek, olmadı derken bir gün pat diye oluverdi...




Guti için ''hayal kuruyorsunuz'', ''olmaz, gelmez'' dendi. Bir gün pat diye geliverdi...



Robinho için aylardır nabız yoklayan Beşiktaş sanırım bu transferde de sona yaklaştı.




Klose için de çabalar sürüyormuş.

Robinho ve Klose de gelirse Avrupanın en etkili forvet hatlarından birine sahip oluruz.

İnanılır gibi değil.


E bu arada Mehmet Aurelio da alındı.


Vallahi çıldırmamak elde değil.


Allah'ım sen aklıma mukayit ol !!!
Read More!

Bana Bir Şarkı Söyle - Ümit Yaşar OĞUZCAN



Özledim sesini ne olur konuş
Bir gül açtır zamanların ötesinden
Karanlıklar içindeyim, kapkarayım bugün gel
Gök mavisinden, deniz mavisinden
Bana bir şarkı söyle
İçimde bir şey kımıldıyor
Gözlerim kan çanağı, yorgunum, uykusuzum
Bir baksana ne haldeyim deli divane
Yaralıyım, çaresizim umutsuzum
Bana bir şarkı söyle
Yağmur ol yağ üstüme, güneş ol ısıt
Dökül karanlığıma ışıklar gibi
Al beni, en uzaklara götür
Sesin aksın içimde bir pınar gibi
Bana bir şarkı söyle
Bütün renkleri kat birbirine
Buram buram bir turuncu getir geçen yazdan
Bir tüy gibi, bir bahar dalı gibi
Hafiften, inceden, güzelden, en beyazdan
Bana bir şarkı söyle
Bazan kar nasıl hazin yağar bilirsin
Kurşuni bir gökyüzünden ağlamaklı
İşte öyleyim, kapkarayım bugün gel
En hüzünlü sesinle, en dokunaklı
Bana bir şarkı söyle

Ümit Yaşar OĞUZCAN

Not: Resim şuradan... Read More!

Quresma'nın Helsinki'ye Attığı Muhteşem Gol

İnsan mısın sen Quresma ??

Read More!

Bir Adam Yürüyor



Eskişehir’de bir adam yürüyor
Bir seksen boylarında
Karda kırk iki numara ayak izi
Ayak izinde hüzün
Kardan mı adam yapsa

Karda bir adam yürüyor
Kırk iki numara ayak izi
Ayak izinde gözyaşı
Etrafında zoraki tebessümler

Soğukta bir adam yürüyor
Bir seksen boylarında
Bu üşüme soğuktan mı
Boşluktan mı
Boşluk da üşütür adamı

Gündüz bir adam yürüyor
Mavi gözlü dev gelmiş aklına
Adımları hızlı
Hep acelesi var gibi
Seçilmiş yalnızlığından kaçıyor

Cennet vatanında bir adam yürüyor
Gururla
Kötüye de sarsa yaşamı
En az babası kadar seviyor buraları
Bu toprakları.

Emre C.-2007

Not: Resim şuradan...
Read More!

Bin Parçaya Bölündüm - Ruhumu Gördüm

Bin parçaya bölünüyorum rüyalarımda. Son bir haftadır çok garip rüyalar görüyorum. Net bir konusu yok. Olmasını istediğimden de emin değilim gerçi...

***


Küçük bir çocukken rüyalarım benim için çok önemliydi. Bambaşka dünyaları gezerdim rüyalarımda. Hayal gücüm her zaman çok gelişmiştir. İlginç, ütopik hatta bazen saçma hayallerim vardır. Konumuz şu an hayallerim değil ama bu geniş hayal kurma gücümün rüyalarımı da etkilediğini düşünüyorum.


Çocukken bazı rüyalarım, macera filmlerini aratmayacak nitelikteydi. Ben o rüyanın ve filmin baş kahramanı olarak günü kurtarıyor ve çok mutlu oluyordum. Fakat sabahları bir okul gününe uyanmak o denli sıkıcı oluyordu. Çünkü Türk Eğitim Sistemi sıkıcıdır. Ezberci midir bilmiyorum ama sıkıcı olduğu kesin. O sıkıcı çocukluk yıllarını atlatmak için Rabbime bol bol dua ederdim. Okulda sizi cezbedecek
ne bir ders ne de bir konu vardır. Sadece eve dönmek için saatleri sayarsınız. O son zil çalınca, sırtınızdaki ağır çanta bir oraya bir buraya savrulurken, büyük bir coşkuyla eve koşarsınız. Hele ki günlerden Cuma ise bambaşka bir mutluluktur bu. Bir çok büyümüş (acaba?) insanın çocukluğuna bu kadar özlem duymasının altında bu saf ve coşkulu mutluluğu tekrar yakalayamayacakları korkusu yatar. Korkusu diyorum çünkü o mutluluğu yakalamak sanıldığı kadar zor değildir. İstemek yeterlidir bence...

***


Son günlerde garip bir o kadar da yorucu rüyalar görüyorum. Belli bir konusu yok. Ama beni çok yoruyorlar. Örneğin bir rüyamda bin parçaya bölünüyorum. Her bir parçamı kontrol ve idare etmek zorundayım. Her yapılacak işin belli bir saati var. Her bir iş, saatinde yapılmalı. Her bir parça ayrı bir işi yapıyor. Hiç bir iş birbirine benzemiyor. Her biriyle ilgilenmek zorundayım. Hem de tam vaktinde. Ne önce ne sonra. Ne geçmişte ne de gelecekte. O işler, her bir parçanın ''şimdi''sinde olmalı. Çok karışık. Çok zor. O rüyanın sonlarına doğru bazı parçalarımı birilerine devretmeye başlıyorum. İşler gene yürüyor. Bana sadece en öz parçamı kontrol etmek düşüyor. Ruhumu. Onu veremeyeceğimi biliyorum. Her şey kontrol altında gibi olduğu bir ''an'' da rüyadan uyanıyorum. Çok yorgun, bitkin, mutsuz ve çaresiz olarak.


Başka bir rüyamda bin parçaya bölünmüyorum ama yapılacak belli işler var. Devamlı zihnime bombardıman yapılıyor. Şu yapılacak, bu yapılacak, bu yapılmalı, bu yapılmamalı gibi. Ama gene saatinde olmalı her iş. Tek parça halinde her işe yetişmeye çalışıyorum. Bu daha zor geliyor. Gene aynı son. İşler biraz oturunca uyanıyorum. Çok yorgun, bitkin, mutsuz ve çaresiz olarak.


Uyanınca rüyanın etksinden kurtulamıyorum. Ağzım kupkuru oluyor. Aynaya bakıyorum.
Saçlarım darmadağın. Lavobaya gidip yüzümü yıkıyorum. Rüyayı unutmaya başladıkça kendime geliyorum. Hayata dönüyorum. Nefes alıyorum. Tekrar yaşıyorum. Bir daha böyle rüyalar görmek istemiyorum. Korktuğumdan değil, sadece istemediğimden. Beni yorgun, bitkin, mutsuz ve çaresiz kıldıklarından. Sadece istemiyorum...

***


Yazmak bana iyi geliyor. Bunları yazmak, düşünmekten daha iyi geldi örneğin. Bir kişi bile okusa yeterli benim için. O bir kişi içinden üzülme stres altındayken böyle rüyalar görmen normal dese yeterli. Sahiden stres altında mıyım? O yüzden mi bu gördüğüm rüyalar? Ne yapmalıyım? Gene mi zaman ? Peki o zaman.


Emre C.

03/08/2010
09:51
Eskişehir


Not: Resim şuradan... Read More!