Umut Hep Var


Olur böyle zamanlar.

Gelir ve geçer.

Sonra gün olur, tekrar gelir.

ve sarar bütün benliğinizi,

sizi

aslında ruhunuzu...

***


Bu durum nötr olmak gibi. Siyah ya da beyaz yerine gri olmak, soğuk sıcak değil de ılık, aslında tam anlamıyla sıfır olmak gibi. Yalnız olmak veya yalnız hissetmek gibi...

Bir şeyler olur. Bir şeyler ters gider. Hayatın istediğiniz gibi gitmediği bir dönemdesinizdir. Üzülürsünüz. Hem de çok. Elinizden çoğu zaman bir şey gelmez. İçinize kapanırsınız. Karanlıklara sığınmak istersiniz. Gölgelere sarılmak ve onlarla uyumak. Sonra bir an gelir uyanmak istesiniz de uyanamazsınız. Gölgeler eteklerinizden çekiştirir.

Uzaklardan içli bir şarkı duyarsınız. Gene gözleriniz dolar. Nihayet ağlarsınız. Siz ağlarsınız. Ağlamak istemesiniz de hıçkıra hıçkıra ağlarsınız. Göz yaşlarınız eskimiş halınıza damlarken nefes alış verişleriniz yavaşlar...

tik tak tik tak...

Saatin sesi odayı doldurur:

tik ve tak

tik tak - tik tak...

Ayağa kalkıp cama yönelirsiniz. Odanın ışıkları kapalıdır ve perdeleri sonuna kadar açarsınız. Evin içinde bir rüzgar dolaşır. Size çok alaturka gelir ama aldırmazsınız.

Tam bu sırada çocukluğunuzdan bir anı üşüşür yorgun zihninize. Onu buyur edip en güzel köşeye koyarsınız. Tozlarını üfler ve odanın camından bu görüntüyü izlemeye koyulursunuz....

''Küçük bir çocuksunuzdur. Mutlu, neşeli, kıpır kıpır. Arkadaşlarınızla top oynuyorsunuzdur. O kadar coşkulu oynuyorsunuzdur ki; bütün mahalle sizin kahkahalarınızla ve bağırışlarınızla inlemektedir. Sonra oyununun bir anında takılıp düşersiniz. Az evvelki neşeden eser kalmamıştır. Ağlamaya başlamışsınızdır. Tıpkı biraz önce olduğu gibi. Bu çocuğu izlerken tekrar hüzünlenirsiniz. Kendinizi ağlamamak için zor tutarsınız. Ama sonra çocuğa yani size doğru uzanan bir el görürsünüz. Kimin eli olduğu mühim değildir. Hayatın elidir bu. Önce düşürmüş ağlatmış, sonra el vermiş ve sizi ayağa kaldırmıştır. Etrafınızı arkadaşlarınız sarar. Kimisi şakayla karışık, kimisi gerçekten yardım eder. Uzatılan elleri sıkıca tutarsınız. Birkaçı üstünüzü başınızı silmenize de yardım eder. Sevinirsiniz. Gülmeye başlarsınız ve oyuna dönüp tekrar kendinizi kaptırırsınız... ''

Odanın camında en son, mutlu, koşan bir çocuk görüntüsü kalır. Sonra cam birden buğulanır ve görüntü kaybolur. Bir anlık da olsa aslında anlamışsınızdır. İşte hayat da bunun gibidir. Bir oyundur. Coşkuyla oynamak, hiç durmadan koşmak istersiniz. Tökezleyince ağlarsınız. Aslında sizler büyüdüğünü sanan fakat hiç bir zaman büyümeyecek çocuklarsınızdır. Birileri kaldırmasa saatlerce oturup ağlamak istersiniz. Ama korkmayın mutlaka bir kaldıran olur. o cesur çocuk etrafınızda bir yerlerde. Sizi seviyor ve size ilk elini uzatan o olacak. Umudunuzu yitirmeyin ve unutmayın: Umut hep var...


Emre C.

0 karalama: