Susarak Öleceğim

hayır hayır
karşılık vermeyeceğim
bilyelerim kayıp
seninle oynamayacağım
zaten
zaten
gitmekte içimdeki mavi tren egeye
varır mı
bilinmez

yok yok
olmuyor
kendimi sevmemem gerek sana göre
bana göreyse bulutlar da mavi
oğlumun kaybettiği dişini
küçük periler bulmuşlar
ve öperek gömmüşler bir şairin bahçesine

çok saçma değil mi
içine bile ağlayamamak
alyuvarlarım sarhoş
buna istinaden kışın bu kadar çok garip
oluyorum
böyle daha masum
daha mahsun ve çaresiz

sana göre hava hoş
şiirleri sevmiyorsun
oh ne ala
siyah boyunlu bir kazak giymişçesine
bunalmıyorsun, sanki hava birden ısınmışçasına
hediye almışlardı arkadaşların
çıkaramıyorsun
şöyle güzel bir şiir
yazamıyorsun
beni anlamıyorsun

anlasan üstelik
nasıl paramparça olduğumu
nasıl büyük, koyu mavi bir okyanusun ortasında
fırtınaya yakalandığımı görürdün bazı geceler
uyumadığımı görürdün
çok uyuduğumu zannederken
rüyalarımda bile kavga ederken
o siyah pelerinli konuşan köpeklerle
görürdün
beni ve severdin belki gerçekten

ben ise yine de
sen uyurken bazen gelip gözlerinden
öpmek istiyorum
çünkü en çok gözlerine öldürüyorsun beni
en çok gözlerinle seviyorsun
ve gözlerimizle sevişebiliyoruz
karanlık bir kumsalda
babetlerinin içinde binlerce kum tanesi

nasıl yaparsın
nasıl atarsın
çok sevdiğim düşlerimi
camdan aşağıya
ellerine bulaşmış olmalı
küçükken kurduklarımdan biri
rüzgar da sert esmiştir
savrulmuştur tüm göğe
zaten gri

hayır hayır
karşılık vermeyeceğim
bilyelerim kayıp
boyumu aşsa da dalgalar
susacağım
sessizliğim bir hançer
hiç sevmediğin hırkamı da alarak
öyle bir susacağım ki
susarak öleceğim

Emre C.
ESKİŞEHİR - 2017
Read More!

Şizofren Şiir


şimdi anlıyorum
insanları,
zormuş ağlayamamak
oysa susuz topraklarım bir damla duaya hasret
fakirlikten ölen çocuklar var
rezilsin dünya
ellerin virüs saçıyor
neden Allah'ım neden bu zulüm

şimdi Arakan'dan döndü ruhum
insanlar zalim
insanlar cahil
rezaletin bini bir dolar


Emre C.
2017/ESKİŞEHİR

Not: Resim şuradan...
Read More!

Dünya Adaletsiz Çocuk















Çıkar boynundan at o ipi çocuk
Salıncaklar mı yok sana...
Kalk hadi o soğuk betondan,
Yatacak başka yer mi yok sana...

Annemi verdim, babamı verdim, en sevdiklerimi ölüme de,
Ben bu yaşımda gitmenin böylesini görmedim...
Kırılan bir boyun gibi, orta yerinden kırıldığında ömrüm,
Görmedim ademoğlunun, dalından koparılır gibi koparıldığını...

Ve böylelikle, umut etme kabiliyetimizi aldılar elimizden,

Ne diyeyim, dilerim ihtiyacı olan birine gidiyordur bizden çaldıkları umut...
Dünya adaletsiz çocuk!
Dünya zorba...

Elbet eşitleneceğiz o gün kıyamda,
Bu kekeme, toz ve duman sözlerimi...
İyi belle!
Bahara kalmaz gelirim yanına...

Nazım Hikmet RAN

Not: Resim şuradan...
Read More!